Thomas Lemke

Glas met zijn transparantie, breekbaarheid en kleurschakeringen is uitstekend geschikt om mijn thema licht, de belangrijkste energievorm voor het leven, uiteen te zetten.

Uitgaande van eenvoudige geometrische grondvormen zoals kubus, balk, bol of vrije vormen, toon ik door fysische ingrepen de binnenruimtes zowel in zijn verschijning als in zijn kwetsbaarheid.

De dialectiek van glas is heel belangrijk voor mij. Enerzijds heeft glas gewicht, massa en breekbaarheid, anderzijds lijkt glas door zijn transparantie, gepolijste oppervlakken, reflecties en het breken van het licht als het ware onaanraakbaar te zijn.

Glas is een uitstekend materiaal om een bevroren beweging te tonen. Door glas te laten smelten, kun je vormen vangen in hun beweging. Bij het smelten integreren de kleuren, luchtbellen en fijne druppels in het transparante glas en worden zo zichtbaar. De positiebepaling van de luchtbellen of vormen worden door mij bewust gestuurd.